Axi.net.pl - maratony mtb, trening, blog

Dziś po raz pierwszy coś więcej niż tylko nudne kręcenie. Ćwiczyłem kadencję maksymalną i izolowanie nogi. Jedno i drugie ćwiczenie powtórzyłem 10 razy.

Kilka ciekawostek:

• Izolowanie byłem w stanie wykonywać przez 30-45sek. na nogę.
• Maksymalna kadencja z 5 sek.: 197
• Maksymalna kadencja z 30 sek.: 162

PS Tytuł wzięty z pewnego zabawnego odcinka Przygód Kubusia Puchatka.

Na utwierdzenie we wczorajszej decyzji dziś temperatura spadła jeszcze bardziej — w najcieplejszym momemcie było -12°C. Nie zostało nic innego jak rozłożyć się w pokoju

Podsumowanie tygodnia

Tym razem na mniejszym, ale nadal minusie. Zrealizowane 7h (z założonych 8.5).

Podsumowanie okresu

Dziś wypadł koniec okresu przygotowawczego. Po jesiennym bezruchu (przez 2 miesiące) z początku był lekki szok. Teraz po wprowadzniu można zacząć trenować. Czas na Podstawę 1 .

Pomimo panujących ostatnio mrozów, miałem na dzisiaj ambitny plan pojeździć na polu. W zmobilizowaniu się do tego zadania pomogło świecące od rana słońce. Niestety nie dawało się odczuć, by jakoś specjalnie grzało, ale przynajmniej nie było ponuro.

Średnia temperatura z wyjazdu wyniosła oszałamiające -10°C. Jak jeszcze w pierwszą stronę jechało się nawet całkiem przyjemnie, tak lodowaty wiatr w twarz przy powrocie zupełnie odbierał radość z jazdy. Z następnym wyjazdem raczej poczekam na jakieś ocieplenie…

Mróz za oknem (-10°C) jakoś mnie póki co odstrasza od wychodzenia na zewnątrz. Jak mi się znudzi trenażer to i tak spróbuję, ale na razie nie czułem się dostatecznie zmotywowany . Pokręciłem więc w domu. A skoro już byłem rozruszany, to na koniec machnąłem jeszcze parę przysiadów.

W związku z zaobserwowanym przy dłuższych treningach na trenażerze dryfcie tętna¹ mierzyłem dziś, w regularnych odstępach czasu, temperaturę w pokoju. Podejrzenie o jej stopniowe wzrastanie okazało się nieuzasadnione, zatem przyczyn należy szukać gdzie indziej (ilość tlenu?, wilgotność?).

• 1) stopniowy wzrost tętna w czasie ćwiczenia pomimo utrzymywania tego samego obciążenia

Udało się wieczorkiem wsiąść na chwilę.

A wcześniej zauważyłem, że wystarczy 8 paczek M&M'sów, aby zapewnić dzienne zapotrzebowanie na kalorie…

… i lipa z treningiem. Zamiast kręcić to popijam . Zagadnienie dokończenia projektu okazało się być bardziej zajmujące niż początkowo się wydawało. Przy stosowaniu nowych narzędzi, na proste rzeczy poświęca się czasem sporo czasu.

Podsumowanie tygodnia

Tydzień zakończony niestety na sporym minusie. Z planowanych 8.5h udało się zrealizować jedynie 5.5h. Nadrabiania na chwilę obecną nie będzie. Jak poprawi się pogoda, to pewnie jakieś dodatkowe godziny „same” wpadną.

Ciężko powiedzieć, co obecnie jest terenem, a co nie. W sumie bardziej męczy jazda po nieodśnieżonej ścieżce do toru kajakowego niż po gładko odśnieżonych alejkach koło zoo.

Uruchomiłem w zimówce młynek. Wcześniej nie dawało się go wrzucić. Z racji że winnym był za krótki pakiet, to od dziś jeżdżę też na nowiutkim pakiecie Aj-love-you (czyt. Alivio). W terenie ciężko było jednak utrzymać równe tempo, bo brakowało mi odwagi na zjazdach. Na szosie z kolei jest dramatycznie zimno — tak źle i tak nie dobrze. Niech już przyjdzie odwilż…

Przez wygodę możliwości pokręcenia na trenażerze również wieczorną porą wyjątkowo ciężko idzie mi zbieranie się na niego…

Dzisiejszą jazdę sponsorwały literka M i cyferka 2 (czyt. oglądałem Madagaskar 2).

Od rana, mocniej lub słabiej ale nieustająco padał śnieg. Droga szybko pokryła się równą warstwą, a grubość śniegu na chodnikach niebiezpiecznie urosła. Wybieranie się w taką pogodę na szosę nie było by zbyt bezpieczne, więc jedyne co wchodziło w rachubę to ścieżka rowerowa do toru kajakowego. Wczoraj była nieprzejezdna, więc ciężko było zgadnąć w jakim stanie będzie dzisiaj.

W planie była ścieżka rowerowa do Tyńca, jednak w związku z wczorajszym wieczornym opadem deszczu i nocnym przymrozkiem oraz dzisiejszą odwilżą ciężko było utrzymać się w strefie tlenowej po roztapiającym się śniegu nawet jadąc 5km/h.

Ostatecznie pojechaliśmy z Dawidem mokrą, ale czarną szosą do Skawiny. Tam nasze drogi się rozeszły, ja wróciłem tą samą trasą, a on tak by mieć bliżej do siebie.

Przy okazji Dawid przekonał się, że wcale nie jest taki oporny na trening jak by mu się wydawało, a dwa miesiące trenowania lub nie, to olbrzymia przepaść.

Całe szczęście, że dziś w planie tylko regeneracyjne kręcenie, bo po wczorajszym pomyśle z bieganiem dziś trochę ciężko się rusza .